Verdriet

Hoeveel tranen slik je in,
Hoeveel woorden houd je bij je
Hoeveel ruimte is er voor jouw verdriet.

Verdriet is wat veel mensen begraven, wegstoppen, het mag er niet zijn. Schaamte en schuld willen niet dat het kwetsbare verdriet zich laat zien.

Het hoofd en de gedachten, maken allerlei vluchten. Om maar niet te hoeven voelen.

Veel mensen die ik zie, zijn bang om te voelen. Om opnieuw die pijn te voelen en te doorleven. Ze willen vooruit. Maar juist dat diepe verdriet is nodig om geuit en gevoeld te mogen worden.

Dat hele diepe verdriet, dat wacht op jou. Op jouw liefde en op jouw erkenning. De harde lagen mogen afgepeld worden, zodat het verdriet de ruimte kan krijgen. Dit diepe verdriet, dat wacht op jou hand.

Vanuit het voelen en het vastpakken van je wonden opent je hart zich steeds dieper. Zo versterk je de relatie met jezelf en zo ook met de wereld om je heen.

Ik zeg altijd, wees niet bang voor je verdriet, het is al zo lang bij je. Schaam je niet, voel je niet schuldig als het verdriet steeds blijft komen. Verdriet doorleven we in allerlei fases van bewustzijn. Dus geef het de tijd.

Er kan je niets gebeuren.
Het verdriet helpt jou, om je wijsheid geboren te laten worden, om vrij te komen van lasten.

Je mag vertellen
Je mag je geluid laten horen
Je mag voelen
En huilen vanuit je tenen.

Pas als alle tranen zijn gevloeid, zal jij je beter voelen. Het mag er zijn, alles in jou mag er zijn.
Kijken naar jezelf zonder oordeel, met mededogen kijken naar je verdriet.

Dan, zal je verdriet steeds meer een glimlach krijgen. Net zo lang tot je verdriet geen pijn meer kent.

Ik ben zo trots op al die mensen die ik mag helpen door de pijn heen te gaan.

Je hoeft het niet alleen te doen, ik begeleid je liefdevol en zacht naar je eigen kracht.

Liefs Esther

Mijn account