Je bent niet je strijd, je bent liefde

Ik zie hem zitten, ik zie haar zitten met een grote druk op de schouders, worstelend met innerlijke conflicten, met strijd, een innerlijke strijd die niet van hen is maar waar ze één mee zijn geworden. Gebogen schouders, een gebogen hoofd. Richt je hoofd maar op zeg ik, vier je schouders maar op. Je mag er zijn! Laat maar los, stop maar met oordelen. Wees zuinig op je mooie hart en laat niet iedereen meer op je hart stampen. 

 

De worsteling met de stroom van al het leven, verdriet wat wordt vastgehouden uit angst om te verliezen. Iemand geworden via de voetsporen van de vader, maar wie ben ik dan zelf als mijn hoofd niet meer leidend is. Kwetsbaar, maar zo sterk zijn jullie. 

 

Bestaansrecht en eigenwaarde, welkom of niet welkom, doe ik het goed, of juist niet. Mag ik de zwaarte loslaten? Of laat ik dan de anderen om me heen vallen. Vast allerlei zinnen die je herkent, die je meevoelt. De levenskunst begrijpen en de dans van het leven leren dansen. In het reine komen met jezelf, met alle processen die je verder brengen, ook al voelt dit soms als één grote warboel,  met allerlei verstrikkingen. Het leven wat je soms zo kan overspoelen totdat je jezelf in de ogen kan kijken. Man wat heb je een weg afgelegd en maak je maar los van dat wat ongezond is voor jou. 

 

De kunst is om te weten dat jij niet de verstrikking, de verstikking, de strijd, het conflict, je angst of je verdriet bent. Het is waarmee je je hebt vereenzelvigd door pijn ervaringen. Wanneer de herinnering geboren mag worden dat alles uiteindelijk 1 hoger doel heeft en dat zijn zelfliefde en aanvaarding dan begint leven te stromen en herinner je je weer, oh ja, ik BEN en dat is genoeg. 

 

Doordat de levenskunst een wijze is die we niet op school leren heb ik deze mooie Levensschool in het leven geroepen. Ik ben dankbaar voor iedere ziel die mijn wegkruist en bij mij het vertrouwen voelt om deze kunst te leren begrijpen. 

 

Oh ik heb zo genoten van deze mooie ochtend. Een hele mooie groep mensen mogen zien met open en gekwetste maar oh zulke moedige harten. Wat een dankbaar gebeuren dat ik hier samen met hen onderdeel van mag zijn. 

 

Esther van der werf

Mijn account